Indonesië Update 1: De repetitiesIndonesia Update 1: The Rehersals


Lees hier update 2

5 november 2011

Overdag repeteren, en ’s avonds en op zondagen de toerist uithangen. Zo zagen de afgelopen twee weken er in een notendop uit. Java is een prachtig eiland, in ieder geval Yogjakarta en omgeving, want daar verbleef ik de afgelopen tijd. Wat mij vooral aan ‘Jogya’ opvalt zijn de tienduizenden brommers en scooters. Dit komt door de tientallen hogescholen en universiteiten, en het feit dat deze studenten liever op een brommer zitten dan in de bus. Naast dat je links moet rijden, zijn er verder niet veel verkeersregels. Met drie auto’s naast elkaar op een eenbaansweg, of met vier gezinsleden op één scooter, blijken hele normale zaken. Hoe asociaal het ook is dat ik gedurende deze productie wordt rondgereden door een privé-chauffeur; ik ben heel blij dat ik niet zelf achter het stuur zit…!

De film

Over de inhoud van de film mag ik helaas nog niet teveel prijs geven (ook omdat de details per dag nog veranderen). Wel kan ik zeggen dat het zich afspeelt tussen 1940 en 1950, wat betekent dat je de Nederlandse onderdrukking ziet van Nederlands-Indië, het binnenvallen en overname van de Japanners in de WO II (inclusief de ‘jappenkampen’), de terugkomst van het Nederlandse leger en het begin van de onafhankelijkheid van Indonesië. Een ontzettend belangrijk deel van de Indonesische én Nederlandse geschiedenis, waardoor het volgens mij erg goed is dat hier een film over wordt gemaakt. Deze regisseur richt zich echter niet op het geweld met de standaard oorlogsfilm-schietscènes, maar op de menselijke kant van het verhaal. Je ziet de achtergronden en culturen van de verschillende personages, en kan daarom als kijker beter begrijpen waarom ze vervolgens gedwongen worden tot bepaalde keuzes.

Cultuurverschillen

Werken in Indonesië lijkt in geen enkel opzicht op werken in Nederland. Zo heb je de tropische temperatuur, drie keer per dag rijst met kip (of een combi daarvan) en een verschil in mentaliteit. Het zit blijkbaar niet in de cultuur om nee te zeggen of mensen teleur te stellen. Daarom komt het nogal eens voor dat je op een vraag ‘maybe’ als antwoord krijgt, terwijl ze eigenlijk het antwoord niet weten. Super beleefd natuurlijk, maar soms lastig in de communicatie, daar je pas twee dagen later begrijpt dat het antwoord ‘nee’ was, hihi. Daarnaast moet je niet verwachten dat als je om 9:00 op de repetities moet zijn, je dan ook daadwerkelijk gaat beginnen. Wellicht komt anderhalf uur later iemand je halen voor een scène, en tot die tijd vermaak je jezelf met een kopje thee en… nouja, wat je maar kunt bedenken. Als planmatige Hollander moest ik hier de eerste dagen behoorlijk aan wennen, maar het blijkt ook z’n voordelen te hebben. 1) het is beter voor je rikketik (niet stressen) 2) het is geweldig voor de creativiteit. Doordat de regisseur zich laat inspireren door het moment, wordt tot op het laatste moment het script aangepast, en is het aandeel van mijn personage in de film ondertussen verdubbeld. Komende week beginnen we met draaien, mij werd verteld niet gek op te moeten kijken als we tijdens de opnames nog even rustig door-improviseren… spannend dus, but lets say; bring it on!!!

[nggallery id=10]

Read here update 2

5 November 2011

At daytime rehearsals, and in the evening and on Sundays playing the tourists. Those where the last two weeks in a nutshell. Java is a beautiful island, at least in Yogyakarta and its surroundings, because I stayed there recently. What I particularly like to ‘Jogya’ the most, are the tens of thousands of scooters. This is due to the dozens of colleges and universities, and the fact that these students prefer it more to sit on a motorcycle than on the bus. Besides that you have to drive at the left side of the road, there are not many rules in traffic. Driving with three cars side by side on a one lane road, or with four family members on one scooter, appear to be very normal things. Even though it’s off course a enormous luxury that a private driver is driving me around all the time, I’m very glad I’m not behind the steering wheel …!

The movie

About the content of the film I can unfortunately not tell too much (because the details change per day). However, I can say that it takes place between 1940 and 1950, which means the period of the Dutch oppression of the Dutch East Indies, invading and taking over by the Japanese in World War II (including the ‘Japanese camps), the return of the Dutch army and the beginning of the independence of Indonesia. A very important part of the Indonesian and Dutch history, making it very important to me that this movie is made. The director, however, focuses not on the violence with the standard war-shooting scenes, but on the human side of the story. You see the backgrounds and cultures of the different characters, and therefore the viewer better understand why they are forced to make certain choices.

Cultural differences

Working in Indonesia is very different then working in the Netherlands. For example you have the tropical temperature, three times per day rice with chicken (or a combination of it) and a difference in mentality. It’s apparently not normal in the Indonesian culture to say no or to disappoint people. Therefore, it often happens that when I have a question, I get ‘maybe’ as answer, while they really not know the answer. Very polite, of course, but sometimes difficult in communication, as you understand after two days later that the answer was ‘no’, hihi. In addition, you should not expect that if you should be at rehearsals at 9:00 in the morning, that you will actually begin at 9:00 in the morning. Perhaps ‘maybe’ half an hour later someone will give you a scene, and until then you have to entertain yourself with a cup of tea and … well, anything you can imagine. As a scheduled Dutchman it was a little hard the first few days to get used to it, but it also appears to have its advantages. 1) it is better for your rest (not stressful) 2) it’s great for creativity. Because the director lets himself always be inspired by the moment, until the last moment the script can be changed, and the part of my character in the film now doubled. Next week we start with the recordings, I was told not to be surprised when we will still take it easy during filming by-improvising … So exciting, but I  say, bring it on!

[nggallery id=10]